Od redaktora
Drodzy Parafianie!
Teksty dzisiejszej niedzieli prowadzą nas w głąb Kazania na Górze, gdzie Pan Jezus odsłania przed uczniami i słuchaczami logikę Królestwa Bożego. To nie jest jedynie zbiór pobożnych rad ani moralny kodeks dla wytrwałych. Chrystus pokazuje, że nie wystarczy zatrzymać się na zewnętrznym wypełnianiu przepisów. „Słyszeliście, że powiedziano… a Ja wam powiadam” – te słowa wciąż brzmią z mocą i zapraszają do wejścia głębiej. Ewangeliczna sprawiedliwość ma być większa, dojrzalsza, zakorzeniona w sercu. Nie chodzi o minimum, które pozwoli „czuć się w porządku”, lecz o radykalizm miłości, przebaczenia i wierności. Jezus nie obniża wymagań – On je podnosi, ale równocześnie daje łaskę, byśmy mogli żyć inaczej, pełniej, prawdziwiej i owocniej.
Tę drogę „więcej” Kościół w szczególny sposób stawia przed nami w Wielkim Poście, którego przeżywanie rozpoczniemy już w tym tygodniu. Środa Popielcowa znakiem popiołu na naszych głowach przypomina, kim jesteśmy: prochem i pielgrzymami ku wieczności. Ten znak uniżenia i pokory nie ma nas upokorzyć, lecz wyzwolić – z iluzji samowystarczalności, z przesadnych ambicji, z przywiązania do wygód i zachcianek. Słowa: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” są zaproszeniem do decyzji, do konkretu, do podjęcia duchowej mobilizacji. Wielki Post nie jest czasem smutku, ale łaski; nie jest tylko rezygnacją z czegoś, lecz świadomym wyborem Boga jako Tego, który naprawdę wystarcza.
Zewnętrzne praktyki pokuty – post, modlitwa, jałmużna – mają sens o tyle, o ile prowadzą do przemiany serca. Nie chodzi o samo wyrzeczenie, ale o większą uważność na sprawy Boże, o odzyskanie właściwych proporcji. Gdy rezygnujemy z nadmiaru, robimy miejsce dla Słowa; gdy ograniczamy hałas, łatwiej usłyszeć cichy głos Pana. Ewangeliczny radykalizm nie polega na spektakularnych gestach, lecz na codziennym wypowiadaniu Bogu swojego „tak” w powszednich wyborach i decyzjach. Niech nadchodzący Wielki Post będzie dla nas czasem powrotu do źródła – do miłości, która domaga się całego serca. Stańmy przed Panem z pokorą, ale i z odwagą, prosząc, by nauczył nas dawać z siebie więcej, aby nasze życie naprawdę stało się Ewangelią pisaną czynami.
Wasi duszpasterze.
Aktualności
Słowo Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych (skrót)
Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia!
Kościół w Polsce od ponad pół wieku zachęca wierzących, aby przygotowując się do Wielkiego Postu modlili się w sposób szczególny w intencji trzeźwości narodu. Odpowiadając na to wezwanie rozpoczynamy dzisiaj 59. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu pod hasłem „Polska silna wiarą i trzeźwością”. […]
Odpowiedzmy zatem na ważne pytanie, czym jest pijaństwo? Obrazowo można je porównać do prostej i szybkiej autostrady prowadzącej do śmiertelnej choroby, jaką jest alkoholizm. Tą autostradą porusza się każdy, kto pije alkohol ryzykownie i szkodliwie. Eksperci obliczyli, że pijaństwo to jednorazowe spożycie 60g etanolu w przypadku mężczyzn i 40g w przypadku kobiet. Oprócz osób już uzależnionych, w Polsce jest ponad dwa miliony tych, którzy mają problemy alkoholowe z powodu braku trzeźwości.
Pijacy to osoby, które jeszcze nie są uzależnione, czyli w każdej chwili mogą sami przestać pić. To zależy tylko od ich decyzji. Dopiero w fazie choroby alkoholowej konieczne jest specjalistyczne leczenie i terapia. To właśnie pijacy czynią najwięcej szkód, a przecież tych wszystkich strat ekonomicznych, zdrowotnych, społecznych i moralnych łatwo można uniknąć. Wystarczy praktykować trzeźwość, czyli być abstynentem, bądź zachować umiar. Umiar to sięganie po alkohol bardzo rzadko, w bardzo małych, wręcz symbolicznych ilościach. Jednak wszyscy powinni pamiętać, że każda – nawet mała ilość alkoholu, może okazać się szkodliwa dla ich zdrowia. Naukowcy ostrzegają, że nie można określić bezpiecznej dawki alkoholu dla człowieka. […]
To dobrze, że sprawa ochrony trzeźwości Polaków coraz głośniej wybrzmiewa
w przestrzeni publicznej. Każde działanie na rzecz trzeźwości jest cenne, bo trzeźwość jest dobrem narodowym , które trzeba szczególnie chronić. Cieszymy się wszelkimi inicjatywami promującymi postawy trzeźwościowe. Prosimy wszystkich ludzi dobrej woli – których nie brakuje w naszej Ojczyźnie – aby pamiętali, że jednym z najważniejszych obecnie przejawów miłości bliźniego jest troska o wychowanie w abstynencji młodego pokolenia oraz troska o skarb trzeźwości w odniesieniu do ludzi dorosłych. W Kościele, w rodzinach, we władzach państwowych i samorządowych mamy wiele osób kompetentnych, zatroskanych o trzeźwość narodu. Współpraca i integracja ich wysiłków ma szansę przyczynić się do powstania narodowej koalicji ludzi dobrej woli – małżonków i rodziców, księży, psychologów i pedagogów, polityków i samorządowców, ludzi kultury i mediów, Kościołów – na rzecz troski o trzeźwość naszego społeczeństwa (Przesłanie Narodowego Kongresu Trzeźwości).
Umiłowani! W pierwszym czytaniu słyszeliśmy, że Bóg stwarzając człowieka obdarzył go darem wolności. Natchniony autor Księgi Syracha pisze: „Położył przed tobą ogień i wodę, co zechcesz, po to wyciągniesz rękę. (…) Przed ludźmi życie i śmierć, co ci się podoba, to będzie ci dane” (Syr 15,14-17). Rozważmy, jak wielka odpowiedzialność wiąże się z darem wolności! Co wybiorę – życie czy śmierć? Szczęście i błogosławieństwo czy śmierć i przekleństwo? Co wybiorę – nietrzeźwość, sidła nałogu, przegrane życie czy trzeźwość, prawdziwą wolność, piękne życie tu na ziemi i szczęście wieczne w niebie? To zależy od każdego z nas. Naszym celem jest niebo, o którym św. Paweł Apostoł pisze: „ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1Kor 2,9).
W Tygodniu Modlitw o Trzeźwość Narodu módlmy się, aby Polacy podjęli trud odnowy moralnej, a praktykując trzeźwość coraz bardziej wzrastali w Chrystusowej wolności.
Bp Tadeusz Bronakowski
Co u nas?
W tym tygodniu rozpoczniemy przeżywanie Wielkiego Postu. Tradycja i obrzędowość Kościoła z jednej strony wzywa nas w tym świętym czasie do podejmowania praktyk pokutnych, a z drugiej strony zachęca do modlitewnej medytacji nad bolesną Męką Pana Jezusa, którą Zbawiciel podjął dla dokonania naszego zbawienia.
Najsilniej utrwalonymi w naszej obrzędowości formami refleksji nad cierpieniem Zbawiciela są tradycyjne wielkopostne nabożeństwa: Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale. Serdecznie i gorąco zachęcamy Drogich Parafian do włączenia się w te duchowe praktyki. Droga Krzyżowa będzie odprawiana we wszystkie piątki Wielkiego Postu. Na godzinę 1600 zapraszamy do wspólnej medytacji dzieci i młodzież. Nabożeństwo z udziałem dorosłych jak co roku odprawiane będzie bezpośrednio po zakończeniu Mszy Świętej. Z kolei na Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym zapraszamy popołudniami w wielkopostne niedziele. Podobnie, jak to uczyniliśmy ostatnio w odniesieniu do nabożeństw różańcowych, niedużej modyfikacji w porównaniu do lat ubiegłych ulegnie pora wspólnej modlitwy. Będziemy ją rozpoczynać o kwadrans później niż dotychczas, a zatem o godzinie 1715. W ten sposób unikniemy długiej przerwy między nabożeństwem a wieczorną Mszą Świętą