Od redaktora
Drodzy Parafianie!
Na czas, który przeżywamy, można patrzeć pod różnym kątem. Dla wielu grudniowe święta to czas wzmożonych zakupów, dla innych dni intensywnej konsumpcji, dla niejednego okazja do przypomnienia sobie o miłych zwyczajach, wcale nierzadko okazja do odnowienia – jakże często zaniedbanych – więzi rodzinnych. Wszystkie te konteksty są ważne i dobre, ale żaden z nich nie jest w stanie choćby zbliżyć się do sedna prawdy o Bożym Narodzeniu. Tak naprawdę jako ludzie wierzący nie obchodzimy święta smażonego karpia, ale wchodzimy w głąb tajemnicy tego, że sam Bóg wchodzi w ludzką rzeczywistość.
Prawda o Wcieleniu Boga objawiana jest nam za pośrednictwem wielu obrazów i w wielu wymiarach. Jeden z nich staje chrześcijanom przed oczyma w dzisiejszą niedzielę, która w liturgii nosi miano święta Świętej Rodziny. Wcale nie jest kwestią przypadku, że Bóg stał się człowiekiem i zamieszkał wśród nas właśnie w środowisku życia rodzinnego. Oczywistym jest, że w tym konkretnym przypadku była to rodzina wyjątkowa i obdarowana specjalnymi łaskami (z darem Niepokalanego Poczęcia na czele), niemniej fakty przemawiają czytelnie: tym środowiskiem, które Opatrzność wybrała jako najbardziej właściwe dla zaistnienia spotkania tego, co Boże z tym, co ludzkie, jest rodzina.
Realia współczesności wyraźnie rodzinie nie sprzyjają. Stanowczo częściej słyszy się dziś o domaganiu się należnych z jakiejś racji praw i przywilejów, niż o budowaniu środowiska wzajemnego obdarowania i bezinteresownej służby. Im bardziej jednak tak zwana myślowa poprawność będzie nam proponowała tak zwane alternatywne wzorce rodziny, tym bardziej żywa obecność Boga wśród nas będzie udowadniała: prawdziwa MIŁOŚĆ nigdy nie ustanie i będzie owocna.
Wasi duszpasterze.
Aktualności
Orędzie papieskie na Światowy Dzień Pokoju (fragmenty)
U progu tego nowego roku danego nam przez Ojca niebieskiego, czasu jubileuszowego poświęconego nadziei, składam najszczersze życzenia pokoju każdej kobiecie i każdemu mężczyźnie, […] Nadzieja i pokój wam wszystkim, ponieważ jest to Rok Łaski, która wypływa z Serca Odkupiciela!
[…] Jubileusz jest wydarzeniem, które pobudza nas do poszukiwania wyzwalającej sprawiedliwości Bożej na całej ziemi. W miejsce rogu, na początku tego Roku Łaski, zechciejmy wsłuchać się w „rozpaczliwe wołanie o pomoc” , które, jak głos krwi sprawiedliwego Abla, wznosi się z wielu zakątków ziemi (por. Rdz 4, 10), a którego Bóg nigdy nie przestaje słuchać. My z kolei czujemy się wezwani, by stać się głosem w bardzo wielu sytuacjach wyzysku ziemi i ucisku bliźniego […] .
Wydarzenie jubileuszowe zachęca nas do podjęcia szeregu zmian, aby stawić czoła obecnemu stanowi niesprawiedliwości i nierówności, przypominając nam, że dobra ziemi są przeznaczone nie tylko dla nielicznych uprzywilejowanych, lecz dla wszystkich. […] Kiedy brakuje wdzięczności, człowiek nie rozpoznaje już Bożych darów. Jednak w swoim nieskończonym miłosierdziu Pan nie opuszcza ludzi, którzy grzeszą przeciwko Niemu: raczej dar życia potwierdza przebaczeniem zbawienia, ofiarowanym wszystkim przez Jezusa Chrystusa. Dlatego, ucząc nas „Ojcze nasz”, Jezus zachęca nas, abyśmy prosili: „Odpuść nam nasze winy” ( Mt 6, 12). […] Kiedy osoba lekceważy swoją więź z Ojcem, zaczyna dojrzewać w niej myśl, że relacje z innymi mogą rządzić się logiką wyzysku, w której najsilniejsi roszczą sobie prawo do panowania nad najsłabszymi. Podobnie jak w czasach Jezusa elity czerpały zyski z cierpienia najuboższych, tak też i dzisiaj, w globalnej wiosce, gdzie wszystko jest ze sobą wzajemnie powiązane. […] zachęcam wspólnotę międzynarodową do podjęcia działań, w celu umorzenia długu zagranicznego, uznając istnienie długu ekologicznego między Północą a Południem świata. Jest to apel o solidarność, ale przede wszystkim o sprawiedliwość.
Chciałbym zatem na początku tego Roku Łaski zasugerować trzy działania, które mogą przywrócić godność życiu całych społeczeństw i skierować je na drogę nadziei, tak aby mógł zostać przezwyciężony kryzys zadłużenia, a wszyscy mogli ponownie uznać się za dłużników, którym darowano [dług]. Podejmuję przede wszystkim apel wystosowany przez św. Jana Pawła II z okazji Roku Jubileuszowego 2000, aby przemyśleć „sprawę redukcji, jeśli nie całkowitej likwidacji zadłużenia międzynarodowego, które ciąży na losach wielu narodów”. […] Ponadto, wzywam do zdecydowanego zaangażowania w promowanie poszanowania godności ludzkiego życia, od poczęcia do naturalnej śmierci, tak aby każda osoba mogła miłować swoje życie i patrzeć w przyszłość z nadzieją, pragnąc rozwoju i szczęścia dla siebie i swoich dzieci. […] Ośmielam się również podjąć na nowo inny apel, odwołując się do św. Pawła VI i Benedykta XVI , do młodszych pokoleń, w tym czasie naznaczonym wojnami: przeznaczmy przynajmniej jeden procent pieniędzy wydawanych na zbrojenia dla utworzenia światowego Funduszu, który definitywnie wyeliminowałby głód i ułatwił działania edukacyjne w krajach najuboższych, mające na celu promowanie zrównoważonego rozwoju, przeciwdziałając zmianom klimatycznym. […]
Niech rok 2025 będzie tym rokiem, w którym będzie rozwijał się pokój! Taki prawdziwy i trwały pokój, który nie poprzestaje na kruczkach umów lub stołach ludzkich kompromisów. Dążmy do prawdziwego pokoju, który jest darowany przez Boga sercu rozbrojonemu: sercu, które nie wylicza, co jest moje, a co twoje; sercu, które przezwycięża egoizm, aby być gotowym do wyjścia naprzeciw innym; sercu, które nie waha się uznać siebie za dłużnika wobec Boga i dlatego jest gotowe odpuścić długi, które przygniatają bliźniego; sercu, które przezwycięża zniechęcenie na myśl o przyszłości, z nadzieją, że każda osoba jest bogactwem dla tego świata.
Rozbrojenie serca jest gestem, który angażuje wszystkich, od pierwszych do ostatnich, od maluczkich do wielkich, od bogatych do ubogich. Czasami wystarczy coś tak prostego jak „uśmiech, gest przyjaźni, braterskie spojrzenie, szczere wysłuchanie”. Poprzez te małe-wielkie gesty zbliżamy się do celu, jakim jest pokój, i dotrzemy tam tym szybciej, im bardziej […]odkryjemy, że już się zmieniliśmy w porównaniu z tym, jakimi byliśmy zaczynając. Pokój nie nadchodzi bowiem jedynie wraz z końcem wojny, ale z początkiem nowego świata, świata, w którym odkrywamy siebie odmienionych, bardziej zjednoczonych i bardziej braćmi, niż sobie wyobrażaliśmy.
Panie, obdarz nas swoim pokojem! To jest modlitwa, którą wznoszę do Boga składając noworoczne życzenia Głowom Państw i Rządów, Szefom Organizacji międzynarodowych, Przywódcomróżnych religii, każdemu człowiekowi dobrej woli. […] Watykan, dnia 8 grudnia 2024 r.
FRANCISZEK
Co u nas?
Liturgiczny okres Bożego Narodzenia to czas, w którym tradycyjnie odbywamy świąteczną wizytę duszpasterską. Jej plan dołączamy do niniejszego „Coniedzielnika”, będzie on także podany na parafialnej witrynie internetowej oraz uwidoczniony w kościele. Z góry serdecznie dziękujemy za wszystkie drzwi otwarte przed przychodzącymi z wizytą kapłanami, za możliwość spotkań, wspólnej modlitwy i ubogacających rozmów.
Zgodnie ze zwyczajem zasadniczo idącego od mieszkania do mieszkania kapłana będą poprzedzać ministranci, ale prosimy w tej kwestii o wykazanie minimum własnej gotowości i odrobiny elastyczności. Śledząc opublikowany plan wizyty można w znacznym przybliżeniu oszacować, o jakiej porze można się spodziewać kapłana. Będziemy ogromnie zobowiązani, jeśli w tym jednym dniu w roku Drodzy Parafianie wykażą się pewną otwartością i czujnością. Doświadczenia minionych lat podpowiadają, że trwanie przed głośno działającym telewizorem nierzadko skutkuje zaskoczeniem – nie najlepiej słychać pukanie do drzwi czy dźwięk dzwonka.
Gdyby z jakiegoś powodu nie doszło do skutku spotkanie w wyznaczonym czasie, oczywiście w drugiej połowie stycznia będzie możliwość umówienia się na dodatkowy termin.
Procedura zakończenia remontu wieży naszego kościoła jest w toku, konieczne są jeszcze pewne kroki formalne. Nieliczne drobne prace muszą jeszcze zostać wykonane, dotyczy to przede wszystkim porządków. Nie obiecujemy sfinalizowania procedur na Nowy Rok, ale z pewnością udrożnienie przejścia przez wieżę jest już bliskie. Oczywiście już trwają uzgodnienia i starania o podjęcie następnych działań i realizację dalszych zamierzeń.