Od redaktora
Drodzy Parafianie!
Winnica jest obrazem uprawy szlachetnej i wymagającej. Potrzeba czasu, cierpliwości, troski i nieustannej pracy, aby przyniosła piękny, dojrzały i bogaty owoc. Prorok Izajasz posługuje się tym obrazem, aby opowiedzieć o miłości Boga do swojego ludu. Właściciel winnicy nie szczędzi trudu: wybiera żyzną ziemię, oczyszcza ją, sadzi szlachetną winorośl i otacza ją troską. Trudno znaleźć bardziej wymowny obraz więzi między tym, co stworzone, a Stwórcą. Bóg nie jest wobec człowieka obojętny. To On pierwszy wychodzi ku nam, przygotowuje dla nas miejsce, daje łaskę i cierpliwie oczekuje owocu. Jego troska nie jest jednak celem samym w sobie. Ma prowadzić do dojrzałości życia.
Dlatego św. Paweł przypomina nam o potrzebie modlitwy zawsze i w każdych okolicznościach. Nie tylko wtedy, gdy czegoś potrzebujemy, gdy życie układa się po naszej myśli albo gdy modlitwa wydaje się nam opłacalna. Modlitwa jest trwaniem przy Bogu również wtedy, gdy nie rozumiemy wydarzeń, gdy przychodzą doświadczenia, zawód czy niepewność. Człowiek zakorzeniony w Bogu potrafi przyjąć zarówno pomyślność, jak i trud, nie tracąc z oczu tego, co najważniejsze. Modlitwa pozwala nam pamiętać, że nasze życie nie jest przypadkowym zbiorem wydarzeń, lecz drogą, na której Bóg nieustannie się o nas troszczy.
Ewangeliczna przypowieść stawia jednak pytanie: jaki owoc przynosimy Właścicielowi winnicy? Ziemia, na której żyjemy, praca, rodzina, relacje, obowiązki i codzienne troski są środowiskiem, w którym mamy przygotowywać się na niebo. Nie jesteśmy właścicielami winnicy, lecz jej dzierżawcami. Wszystko, co otrzymaliśmy, ma ostatecznie prowadzić do dobra, które nie przemija. Prawdziwym skarbem chrześcijanina są dobra nadprzyrodzone: wiara, nadzieja, miłość, łaska i życie wieczne. Mogą one tutaj, na ziemi, wydawać się odległe i nieosiągalne, ale właśnie ku nim zmierza nasze życie. Bóg cierpliwie czeka na owoc — nie dlatego, że potrzebuje czegoś od nas, lecz dlatego, że chce, aby Jego winnica wydała owoc naszego zbawienia.
Błogosławionego tygodnia życzą Wasi duszpasterze.
Aktualności
Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego
Wielka Boga-Człowieka Matko! Bogarodzico-Dziewico, Bogiem sławiona Maryjo! Królowo świata i Polski Królowo! Gdy upływają trzy wieki od radosnego dnia, w którym zostałaś Królową Polski, oto my, dzieci Narodu polskiego i Twoje dzieci, krew z krwi przodków naszych, stajemy znów przed Tobą, pełni tych samych uczuć miłości, wierności i nadziei, jakie ożywiały ongiś ojców naszych.
My, biskupi polscy i królewskie kapłaństwo, lud nabyty zbawczą Krwią Syna Twojego, przychodzimy, Maryjo, znów do tronu Twego, Pośredniczko łask wszelkich, Matko miłosierdzia i wszelkiego pocieszenia. […] Królowo Polski! Odnawiamy dziś Śluby przodków naszych i Ciebie za Patronkę naszą i za Królową Narodu polskiego uznajemy. Zarówno siebie samych, jak i wszystkie ziemie polskie i wszystek lud polecamy Twojej szczególnej opiece i obronie.
Wzywamy pokornie Twojej pomocy i miłosierdzia w walce o dochowanie wierności Bogu, Krzyżowi i Ewangelii, Kościołowi świętemu i jego pasterzom, Ojczyźnie naszej świętej, chrześcijańskiej przedniej straży, poświęconej Twojemu Sercu Niepokalanemu i Sercu Syna Twego. […]
Matko łaski Bożej! Przyrzekamy Ci strzec w każdej duszy polskiej daru łaski jako źródła Bożego życia.
Pragniemy, aby każdy z nas żył w łasce uświęcającej i był świątynią Boga, aby cały Naród żył bez grzechu ciężkiego, aby stał się Domem Bożym i Bramą niebios dla pokoleń wędrujących poprzez polską ziemię – pod przewodem Kościoła katolickiego – do Ojczyzny wiecznej. Królowo Polski, przyrzekamy!
Święta Boża Rodzicielko i Matko dobrej rady! Przyrzekamy Ci z oczyma utkwionymi w żłóbek betlejemski, że odtąd wszyscy staniemy na straży budzącego się życia. Walczyć będziemy w obronie każdego dziecięcia i każdej kołyski równie mężnie, jak ojcowie nasi walczyli o byt i wolność Narodu, płacąc obficie krwią własną. Gotowi jesteśmy raczej śmierć ponieść aniżeli śmierć zadać bezbronnym. Dar życia uważać będziemy za największą łaskę Ojca wszelkiego życia i za najcenniejszy skarb Narodu. Królowo Polski, przyrzekamy!
Matko Chrystusowa i Domie złoty! Przyrzekamy Ci stać na straży nierozerwalności małżeństwa, bronić godności kobiety, czuwać na progu ogniska domowego, aby przy nim życie Polaków było bezpieczne. Przyrzekamy Ci umacniać w rodzinach królowanie Syna Twego, Jezusa Chrystusa, bronić czci imienia Bożego, wszczepiać w umysły i serca dzieci ducha Ewangelii i miłości ku Tobie, strzec prawa Bożego, obyczajów chrześcijańskich i ojczystych. Przyrzekamy Ci wychować młode pokolenie w wierności Chrystusowi, bronić je przed bezbożnictwem i zepsuciem i otoczyć czujną opieką rodzicielską. Królowo Polski, przyrzekamy!
Zwierciadło sprawiedliwości! Wsłuchując się w odwieczne tęsknoty Narodu, przyrzekamy Ci kroczyć za Słońcem sprawiedliwości, Chrystusem. Przyrzekamy usilnie pracować nad tym, aby w Ojczyźnie naszej wszystkie dzieci Narodu żyły w miłości i sprawiedliwości, w zgodzie i pokoju, aby wśród nas nie było nienawiści, przemocy i wyzysku. Przyrzekamy dzielić się między sobą ochotnie plonami ziemi i owocami pracy, aby pod wspólnym dachem domostwa naszego nie było głodnych, bezdomnych i płaczących. Królowo Polski, przyrzekamy!
Zwycięska Pani Jasnogórska! Przyrzekamy stoczyć pod Twoim sztandarem najświętszy i najcięższy bój z naszymi wadami narodowymi. Przyrzekamy wypowiedzieć walkę lenistwu i lekkomyślności, marnotrawstwu, pijaństwu i rozwiązłości. Przyrzekamy zdobywać cnoty: wierności i sumienności, pracowitości i oszczędności, wyrzeczenia się siebie i wzajemnego poszanowania, miłości i sprawiedliwości społecznej. Królowo Polski, przyrzekamy!
Królowo Polski! Ponawiamy Śluby ojców naszych i przyrzekamy, że z wszelką usilnością umacniać i szerzyć będziemy w sercach naszych i w polskiej ziemi cześć Twoją i nabożeństwo do Ciebie, Bogarodzico-Dziewico, wsławiona w tylu świątyniach naszych, a szczególnie w Twej jasnogórskiej stolicy. Oddajemy Tobie szczególnym aktem miłości każdy polski dom i każde polskie serce, aby chwała Twoja nie ustawała w ustach naszych dnia każdego, a zwłaszcza w dni Twoich świąt. Przyrzekamy iść w ślady Twoich cnót, Matko-Dziewico i Panno wierna, i z Twoją pomocą wprowadzać w życie nasze przyrzeczenia. Królowo Polski, przyrzekamy! […]
W przededniu Tysiąclecia Chrztu Narodu naszego chcemy pamiętać o tym, że Ty pierwsza wyśpiewałaś narodom hymn wyzwolenia z niewoli i grzechu; że Ty pierwsza stanęłaś w obronie maluczkich i łaknących i okazałaś światu Słońce sprawiedliwości, Chrystusa, Boga naszego. Chcemy pamiętać o tym, że Ty jesteś Matką naszej Drogi, Prawdy i Życia, że w Twoim obliczu macierzyńskim najpewniej rozpoznajemy Syna Twojego, ku któremu nas wiedziesz niezawodną dłonią. […] Prowadź nas poprzez poddaną Ci ziemię polską do bram Ojczyzny niebieskiej. A na progu nowego życia sama okaż nam Jezusa, błogosławiony Owoc żywota Twojego. Amen.
Jasna Góra, 26 sierpnia 1956 r.
Co u nas?
Jak już zapowiadaliśmy, w najbliższą środę obchodząc w naszym parafialnym kościele uroczystość odpustową ku czci Matki Bożej Różańcowej będziemy dziękować Bogu za 75 lat istnienia naszej parafii i wszelkie dary i łaski, jakie z rąk Opatrzności przez ten czas stały się udziałem całej wspólnoty i poszczególnych parafian. Do wspólnej modlitwy zapraszamy już od godziny 1730 – o tej porze rozpocznie się modlitwa różańcowa. Uroczysta Msza Święta sprawowana w intencji parafian o godzinie 1800; przewodniczyć jej będzie Ksiądz Arcybiskup Metropolita.
Swoistym duchowym przygotowaniem do parafialnego jubileuszu będzie nawiedzenie naszej parafii przez relikwie bł. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia. Święte szczątki przez cały bieżący rok nawiedzają kolejno wszystkie parafie naszej archidiecezji, a nam przychodzi je podejmować w takim pięknym, wyjątkowym czasie. Dzień nawiedzenia naszej parafii to wtorek, 6 października. W obecności relikwii wspólnota wiernych będzie się modliła najpierw w Święciechowie (Msza Święta o 1600, następnie wspólny Różaniec), a następnie w Drawnie (Msza Święta o 1800, a po niej Różaniec). Jest także możliwość, by podjąć relikwie w swoich domach, szczególnie tych, których mieszkańcy z jakichś powodów nie mają możliwości przybyć do świątyni. Zainteresowane rodziny prosimy o bezpośredni kontakt z proboszczem.