Coniedzielnik nr 514

Od redaktora

Drodzy Parafianie!

Bez wątpliwości możemy stwierdzić, że jedną z najczęściej spotykanych wśród ludzi postaw jest czekanie. Czekamy, gdy spodziewamy się miłej wizyty albo pomyślnego wydarzenia, z niepokojem oczekujemy wyników medycznych badań, z dnia na dzień wypatrujemy, jeśli na kimś lub na czymś nam zależy. W czysto ludzkim wymiarze nieustannie spoglądamy w przyszłość, życząc sobie nawzajem, by była ona jak najlepsza.

Dziś rozpoczynamy Adwent, a więc czas oczekiwania, które staje przed nami w zupełnie innym wymiarze, a tak naprawdę objawia się nam na wiele sposobów. Pewno najprostszym i najbardziej oczywistym jest ten, w którym mówimy o zbliżaniu się świąt. Jeśli chodzi o ten punkt kalendarza, całe otoczenie coraz usilniej nam o tym przypomina. Niektóre domy już są ozdobione światełkami,  można dostrzec pierwsze choinki, tylko patrzeć, jak na ulicach pojawią się Mikołaje. Aż ciśnie się na usta stwierdzenie, że niektórym trudno jest czekać.

A przecież tak naprawdę trudne jest dla człowieka co innego: najtrudniej jest zatrzymać się w codziennym biegu i pozwolić, by w ludzką codzienność wszedł sam  Bóg. Jego przyjście nie dokona się samo. Owszem, niebawem w kalendarzach pojawią się czerwono oznaczone dni, w telewizji zabrzmią kolędy, a przy sklepach i targowiskach będą pływać karpie. Możemy mieć właściwie pewność, że na takie obrazki towarzyszące grudniowym dniom się doczekamy. Byłoby jednak dramatem i tragedią, gdyby dla ludzi wierzących świętowanie zakończyło się na takim właśnie, komercyjnym i kulinarnym wymiarze. Nie czekajmy więc i już dziś podejmijmy staranie, by w grudniowe dni przygotować to, co naprawdę istotne i ważne: serce gotowe otworzyć się na obecność samego Boga.

Wasi duszpasterze. 

Aktualności

Rok Duszpasterski 2024/25 „Pielgrzymi Nadziei”

Rok duszpasterski pod hasłem „Pielgrzymi nadziei” to zaproszenie do refleksji nad tym, czym jest chrześcijańska nadzieja oraz jak ją przeżywać w codzienności. To wezwanie do uznania, że życie jest pielgrzymką – drogą, której celem jest spotkanie z Bogiem. W trakcie tej wędrówki chrześcijanin napotyka trudności i wyzwania, ale niesie w sobie światło nadziei zakorzenionej w Ewangelii.

Nadziejastanowi jedną z trzech cnót teologalnych, obok wiary i miłości. Nie jest ona jedynie optymizmem czy chwilowym pocieszeniem, lecz głębokim zaufaniem w Boże obietnice. Nadzieja pomaga wierzyć, że mimo przeciwności i cierpień ziemskich, czeka nas życie wieczne. Dlatego pielgrzymka, którą odbywamy, ma wymiar zarówno fizyczny, jak i duchowy. Każdy krok ku Bogu jest wyrazem naszej wiary i nadziei.

Symbolika pielgrzymowania

Motyw pielgrzymowania jest kluczowy dla zrozumienia przesłania tego roku. W Biblii droga symbolizuje wyjście, poszukiwanie, a także wewnętrzne nawrócenie. Naród wybrany wędrował przez pustynię do Ziemi Obiecanej, ucząc się zaufania Bogu. Jezus często wędrował z uczniami, nauczał ich na drodze i zapraszał do podjęcia krzyża w codziennym życiu. Współczesny chrześcijanin również jest wezwany, by wyruszyć w duchową podróż – ku pogłębieniu wiary, nadziei i miłości.

Hasło „Pielgrzymi nadziei” przypomina, że Kościół to wspólnota ludzi w drodze. Nie jesteśmy jedynie zbiorem jednostek, ale rodziną, która razem zmierza ku Bogu.

Droga w codzienności

Rok duszpasterski „Pielgrzymi nadziei” podkreśla, że pielgrzymowanie odbywa się nie tylko podczas wielkich wydarzeń, takich jak piesze pielgrzymki czy rekolekcje, ale przede wszystkim w codziennych wyborach. Każdy dzień jest okazją, by iść za Chrystusem, podejmując małe, ale ważne kroki wiary: modlitwę, pracę, ofiarność wobec innych. Chrześcijańska nadzieja motywuje nas, by patrzeć dalej niż tylko na trudności obecnego momentu – ku większemu dobru, jakie przygotował Bóg.

Wspólnota w drodze

Istotnym aspektem tego roku są działania wspólnotowe, które mają pomóc wiernym w odkrywaniu, że nikt nie pielgrzymuje samotnie. Kościół zachęca, by w tym roku szczególnie zwrócić uwagę na tych, którzy mogą czuć się zagubieni na swojej drodze życia – ubogich, chorych, samotnych czy przeżywających kryzysy duchowe. Pielgrzymi nadziei są wezwani, by być świadkami Chrystusa, który jest źródłem pokoju i otuchy. Praktyczna pomoc, wsparcie emocjonalne czy zwykła obecność przy potrzebującym mogą być wyrazem Bożej miłości.

Nadzieja w trudnych czasach

W czasach pełnych niepewności – wojen, kryzysów ekonomicznych i społecznych – przesłanie roku „Pielgrzymi nadziei” nabiera szczególnego znaczenia. Chrześcijanie są wezwani, by być światłem dla świata, który często pogrąża się w zwątpieniu. Nadzieja chrześcijańska, choć osobista, ma wymiar wspólnotowy – jej celem jest także prowadzenie innych do Jezusa. Każdy z nas jest powołany do bycia świadkiem nadziei. Poprzez modlitwę, życie sakramentalne, dzieła miłosierdzia i troskę o rozwój duchowy, możemy stawać się znakami obecności Boga w świecie.

Podsumowanie

Rok „Pielgrzymi nadziei” jest zaproszeniem, by spojrzeć na swoje życie z perspektywy wiary. To czas, by pogłębić relację z Bogiem, odnaleźć radość w codziennym pielgrzymowaniu i dzielić się tą nadzieją z innymi. Chrześcijańska nadzieja nie zawodzi – prowadzi nas do pełni życia w Bogu.

Co u nas?

Skoro rozpoczynamy Adwent, pora zacząć czynić przygotowania, by jak najowocniej przeżyć świętowanie tajemnicy Wcielenia Boga. Oczywiście istotne jest, by te działania podejmować w naszych kuchniach, spiżarniach i obejściach, jednak chciejmy dołożyć starań, by adwentowe dni były czasem przede wszystkim otwarcia naszych serc i podjęcia przygotowań przede wszystkim w wymiarze duchowym.

Tradycją adwentowych dni jest celebrowanie Mszy Świętej o Najświętszej Maryi Pannie, od łacińskiego tekstu jej antyfony zwanej Roratami. Tak, jak się to przyjęło w naszej wspólnocie, liturgię w tym formacie będziemy sprawować w dni powszednie od poniedziałku do piątku o godzinie 700. Zapewniamy, że dołożymy starań, by nie była ona przeciągana, tak, by szczególnie dzieci z naszej parafii mogły spokojnie zdążyć na rozpoczęcie zajęć w szkole.

Drugim wymiarem duchowego przygotowania są w naszych kościołach tradycyjnie rekolekcje. W tym roku rozpoczną się one od III Niedzieli Adwentu, a więc od 15 grudnia, głosić je będzie ks. Sławomir Błachowiak ze Szczecina. Już dziś serdecznie zachęcamy, by dni w połowie miesiąca tak zaplanować, aby nasz udział w adwentowych ćwiczeniach duchowych był jak najbardziej owocny. Informujemy, że specjalnym dniem spowiedzi (z udziałem zaproszonych kapłanów z dekanatu) będzie wtorek 17 grudnia.

Od dziś do dyspozycji są opłatki na stół wigilijny. Tak, jak to było w ostatnich latach, ofiary złożone przy ich odbiorze przeznaczamy na Fundusz Remontowy. Prosimy o zwrócenie uwagi, że na obwolucie opłatków zamieszczony jest plan duszpasterskiej wizyty kolędowej.