Od redaktora
Drodzy Parafianie!
Słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”, skłaniają nas na pierwszy rzut oka do rozróżnienia dwóch porządków: ziemskiego, związanego z codziennymi obowiązkami, i duchowego, odnoszącego się do naszej więzi z Bogiem. Łatwo uznać, że są to rzeczywistości od siebie oddzielone, a wiara dotyczy jedynie pewnej sfery życia. Tymczasem pozostałe czytania poszerzają naszą perspektywę. Święty Paweł przypomina, że Ewangelia przyniosła wierzącym nie tylko słowo, ale także moc Ducha Świętego i głębokie przekonanie. Z kolei pierwsze czytanie ukazuje perskiego króla Cyrusa, który – choć nie należał do narodu wybranego – stał się narzędziem wypełnienia Bożych zamierzeń. Bóg potrafi działać także poprzez ludzi i wydarzenia, których nie kojarzymy bezpośrednio z religią.
Ewangelia nie jest przesłaniem przeznaczonym wyłącznie na niedzielę ani zasadą obowiązującą tylko w sprzyjających warunkach. Ma przenikać całe nasze życie, nasze decyzje, relacje, pracę i odpowiedzialność za wspólne dobro. Nie wystarczy usłyszeć słowo Boże ani nawet uznać jego słuszności. Trzeba się postarać, by dzięki działaniu Ducha Świętego przynosiło ono konkretne owoce. Wierność Bogu nie oznacza ucieczki od świata, lecz obecność w nim z sercem ukształtowanym przez Ewangelię. To właśnie w codziennych obowiązkach, w uczciwości, życzliwości, cierpliwości i trosce o drugiego człowieka objawia się, komu naprawdę oddajemy to, co należy do Boga.
Nie powinniśmy zbyt łatwo usprawiedliwiać własnej bierności trudnymi czasami, niesprzyjającymi okolicznościami czy postawą innych ludzi. Oczywiście, warunki zewnętrzne mają znaczenie: czasem ułatwiają czynienie dobra, a czasem bywa to trudniejsze. Nic nie może nas zwalniać z nieustannego szukania woli Bożej i podejmowania wysiłku, by ją wypełniać. Jeśli okoliczności są pomyślne, korzystajmy z nich roztropnie; jeśli pojawiają się przeszkody, niech mobilizują nas do większej gorliwości i wytrwałości. Bóg działa także wtedy, gdy nie wszystko układa się po naszej myśli. Moje zadanie: pozostać wiernym Ewangelii i czynić ją owocną w każdym czasie.
Błogosławionego tygodnia życzą Wasi duszpasterze
Aktualności
ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV NA 100. ŚWIATOWY DZIEŃ MISYJNY
Jedno w Chrystusie, zjednoczeni w misji (fragmenty)
Drodzy Bracia i Siostry! […] Po Roku Jubileuszowym pragnę zachęcić cały Kościół, aby z radością i gorliwością w Duchu Świętym kontynuował drogę misyjną, która wymaga serc zjednoczonych w Chrystusie, pojednanych wspólnot, a od wszystkich — gotowości dc szczodrej i ufnej współpracy. […] pozwólmy się prowadzić i inspirować fasce Bożej, aby „odnowić w sobie żar powołania misyjnego” i wspólnie postępować w zaangażowaniu ewangelizacyjnym, w „nowej epoce misyjnej” w dziejach Kościoła.
1. Jedno w Chrystusie. W centrum misji znajduje się tajemnica jedności z Chrystusem. Przed swoją męką Jezus modlił się do Ojca: „Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, i oni stanowili w Nas jedno”. W tych słowach objawia się najgłębsze pragnienie Pana Jezusa, a jednocześnie tożsamość Kościoła — wspólnoty Jego uczniów: być jednością, która rodzi się z Trójcy Świętej, z Niej oraz w Niej Żyje […].Misja ewangelizacyjna, którą Chrystus powierzył uczniom, wymaga przede wszystkim serc pojednanych i pragnących komunii. W tej optyce ważne będzie zintensyfikowanie zaangażowania ekumenicznego wszystkich Kościołów, również poprzez wykorzystanie sposobności, jakie dają wspólne obchody 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. […]
2. Zjednoczeni w misji. Aby świat uwierzył w Chrystusa Pana Jedność uczniów nie jest celem samym w sobie: jest ona podporządkowana misji. Jezus wyraźnie to potwierdza: „By Świat uwierzył, Że Ty Mnie posłałeś”. To właśnie w świadectwie wspólnoty pojednanej, braterskiej i solidarnej głoszenie Ewangelii odnajduje swoją pełną siłę komunikacyjną. W tej perspektywie warto przypomnieć zawołanie bł. Pawła Manny: „Cały Kościół dla nawrócenia całego świata”. Wyraża ono w syntetyczny sposób ideał, który ożywił powstanie w 1916 r. Papieskiej Unii Misyjnej. W 110. rocznicę jej założenia kieruję ku niej moją wdzięczność i błogosławieństwo za zaangażowanie w animowanie i formowanie ducha misyjnego kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych świeckich, sprzyjając zjednoczeniu wszystkich sił ewangelizacyjnych. […] W tym kontekście dziękuję Papieskim Dziełom Misyjnym za służbę na rzecz współpracy misyjnej, której doświadczyłem z wdzięcznością już podczas mojej posługi w Peru. Dzieła te — Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary, Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci, Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła i Papieska Unia Misyjna – nadal podtrzymują i kształtują świadomość misyjną wiernych. […]
3. Misja miłości. Głosić, Żyć i dzielić się wierną miłością Boga Jeśli jedność jest warunkiem misji, to miłość jest jej istotą. Dobra Nowina, którą mamy głosić światu, nie jest jakimś abstrakcyjnym ideałem: jest to Ewangelia wiernej miłości Boga, wcielonej w obliczu i w Życiu Jezusa Chrystusa. […] Na przestrzeni wieków, rzesze chrześcijan, męczenników, wyznawców i misjonarzy oddawały Życie, aby Świat poznał tę Bożą miłość. W ten sposób misja ewangelizacyjna Kościoła trwa dalej pod przewodnictwem Ducha Świętego, Ducha miłości, aż do końca czasów. Chciałbym zatem szczególnie podziękować współczesnym misjonarzom i misjonarkom ad gentes: osobom, które — podobnie jak św. Franciszek Ksawery — opuściły swoją ojczyznę, rodziny i wszelkie zabezpieczenia, aby głosić Ewangelię, niosąc Chrystusa i Jego miłość v miejsca często trudne, biedne, naznaczone konfliktami lub odległe kulturowo. […] Podziwiając misjonarzy i misjonarki, kieruję szczególny apel do całego Kościoła: abyśmy wszyscy zjednoczyli się z nimi w misji ewangelizacyjnej poprzez świadectwo życia w Chrystusie, modlitwę i nasz wkład na rzecz misji. […] Zaangażujmy się wszyscy — każdy zgodnie z własnym powołaniem i otrzymanymi darami — w wielką misję ewangelizacyjną, która jest zawsze dziełem miłości. Wasze modlitwy i wasze konkretne wsparcie, […] będą wielką pomocą w niesieniu Ewangelii miłości Bożej wszystkim, a zwłaszcza najuboższym i najbardziej potrzebującym. […] Pozostawiam wam, wraz z moim błogosławieństwem, tę prostą modlitwę: […] Spraw, aby wszyscy członkowie Kościoła byli zjednoczeni w misji, posłuszni Duchowi Swiętemu, odważni w dawaniu świadectwa Ewangelii, głosząc i urzeczywistniając każdego dnia Twoją wierną miłość do każdego stworzenia. Błogosław misjonarzy i misjonarki, wspieraj ich w trudach, strzeż ich w nadziei! Maryjo, Królowo misji, towarzysz naszemu dziełu ewangelizacji w każdym zakątku ziemi: uczyń nas narzędziami pokoju i spraw, aby cały świat rozpoznał w Chrystusie światło, które zbawia. Amen.
Z Watykanu, dnia 25 stycznia 2026 r., w święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła
LEON PP. XIV
Co u nas?
Jakiś czas temu zapowiadaliśmy w tym miejscu przekazanie kolejnego pakietu informacji na temat postępów przygotowań do podjęcia prac remontowych w obrębie prezbiterium naszego kościoła, ze szczególnym uwzględnieniem znajdującej się pod nim krypty. Z przyczyn od nas niezależnych projekt budowlany tego zadania wciąż jest w fazie przygotowania. Dotarła natomiast wiadomość, że przeprowadzono dokładne specjalistyczne badania krypty, których rezultatem jest opracowanie szczegółowego programu działań konserwatorskich. Jego objętość jednoznacznie wskazuje, że finalizacja przedsięwzięcia bynajmniej nie jest kwestią tygodnia ani dwóch.
W ostatnich dniach otrzymaliśmy zapewnienie, że prace projektowe zostały wyraźnie zintensyfikowane. Daje to realną nadzieję, że w ciągu najbliższych kilku tygodni projekt zostanie ukończony. W mocy pozostaje zapewnienie, że zaraz po tym podjęte zostaną niezbędne starania formalne: uzyskanie wymaganych uzgodnień i decyzji organów ochrony zabytków oraz pozwolenia na budowę. Pozostaje nam zatem żywić nadzieję, że już w niedługim czasie będziemy mogli przekazać Parafianom znacznie pomyślniejsze, a przede wszystkim bardziej konkretne wiadomości na temat perspektyw zdecydowanej zmiany wyglądu prezbiterium naszego kościoła.